Invaded

Alienated #2

Melissa Landers

03 February 2015

“I know how humans love. Their passion burns like a lump of sugar – quick and hot. And when the fire dies, they seek a new flame. They chase sparks instead of collecting the warmth of old embers.”

The romantic sequel to Alienated takes long-distance relationships to a new level as Cara and Aelyx long for each other from opposite ends of the universe…until a threat to both their worlds reunites them. Cara always knew life on planet L’eihr would be an adjustment. With Aelyx, her L’eihr boyfriend, back on Earth, working to mend the broken alliance between their two planets, Cara is left to fend for herself at a new school, surrounded by hostile alien clones. Even the weird dorm pet hates her. Things look up when Cara is appointed as human representative to a panel preparing for a human colony on L’eihr. A society melding their two cultures is a place where Cara and Aelyx could one day make a life together. But with L’eihr leaders balking at granting even the most basic freedoms, Cara begins to wonder if she could ever be happy on this planet, even with Aelyx by her side. Meanwhile, on Earth, Aelyx, finds himself thrown into a full-scale PR campaign to improve human-L’eihr relations. Humans don’t know that their very survival depends on this alliance: only Aelyx’s people have the technology to fix the deadly contamination in the global water supply that human governments are hiding. Yet despite their upper hand, the leaders of his world suddenly seem desperate to get humans on their side, and hardly bat an eye at extremists’ multiple attempts on Aelyx’s life. The Way clearly needs humans’ help . . . but with what? And what will they ask for in return

4/5

Omdat deel 1 mij aansprak, dacht ik; kom laat ik de rest ook gaan lezen. En daar heb ik absoluut geen spijt van! Je leert in dit deel Cara veel beter kennen en ze is veel meer aan het ontwikkelen in het boek, zoals een mens ook zou zijn. Het lijkt mij doodeng, om alleen op een alien planeet te staan en totaal anders te zijn dan de rest. Ik vermoed dat mijn anxiety dan helemaal de verkeerde kant op zou gaan. Maar Cara doet dit, kan dit. Ik heb veel respect voor haar op deze manier. Aelyx ontwikkelt zich ook een stukje, maar hij blijft voornamelijk zichzelf. Je leert hem al genoeg kennen in deel 1. Het andere personage waarvoor ik respect heb gekregen is Syrine. Ze wordt veel dieper uitgewerkt in dit boek en haar keuze’s en ontwikkeling zijn super logisch in mijn ogen. David is menselijk, ook dat is duidelijk te zijn. Zijn keuze’s en manier van omgaan met de situaties die zich voordoen is volledig en compleet menselijk. Aan Jaxen heb ik vanaf het begin een hekel gehad, voor een reden blijkt maar weer. De reden dat dit boek geen 5 sterren krijgt van mij, heeft te maken met het feit dat het wat voorspelbaar was hier en daar. Ik kon vaak wel zien wat er zou gebeuren, omdat dit logische keuzes en gevolgen waren op dat moment. Ik ga nu dus duidelijk in het volgende en laatste deel beginnen!

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *